október 20, 2008 kl. 12:48 pm (Uncategorized)
Tags: ég, ferðalög, veðrið
Það er komin vetur á Akureyri, svona 5 cm djúpur snjór og snjókoma. Enda voru nemendurnir mínir ekki að flýta sér í tímann kl. 8.15 í morgun.
Nú er gott að eiga heima í næsta húsi við vinnustaðinn, það get ég sagt. Ekki hefði ég nett að skafa bílinn til þess að fara á honum í morgun. Sjáum til hvort ég verði í stuði fyrir hina vikulegu Bónusferð á morgun. Þarf líka að fara í endurvinnsluna með pappakassa en það hefur reyndar setið á hakanum lengi svo það gæti bara setið áfram á hakanum.
Til gamans má nefna að Flugfélag Íslands býður upp á flug um helgina til Akureyrar fyrir 5000 kr hvora leið. Langar ekki öllum að koma norður í snjóinn? 
1 ummæli
júlí 28, 2008 kl. 11:37 pm (Uncategorized)
Tags: ég, ferðalög, fjölskyldan, tungumál
Sá eitthvern auglýsingasnepil í dag þar sem stóð eitthvað á þá leið: „Aðalvinningur: PS3 Talva.“ Það tók mig langan tíma að átta mig hvaða fyrirbæri talva væri.
Hvað um það, ég mætti á ættarmót um helgina. Reyndar ekki fyrr en á laugardeginum þar sem að ég var á seinustu vaktinni í Héraðsdómi Reykjavíkur. Allt fór þetta vel fram nema þegar fjölskyldan ákvað að láta göngutúr verða að lögreglumáli eftir að hún móðir mín lenti í því að hestur felldi hana um koll. Þrátt fyrir brotna tönn og laskað hné, lætur hún ekki illa af sér. Ég vona líka að Sædís líti ekki lengur út eins og Huggy Ragnarsson en hún datt af hestbaki og fékk högg á efri vörina svo að hún leit út fyrir að hafa brugðið sér í varafyllingu.
Að venju tók ég myndir sem má finna hér meðal annars.
Og að lokum er hér til hliðar myndband af Hauki Þór ökusnillingi.
Rita ummæli
júní 24, 2008 kl. 6:23 pm (Uncategorized)
Tags: ég, daglegt líf, ferðalög, heilsan
Nú er maður víst orðinn 29 ára. Einu sinni gengu margir brandarar út á það að konur væru 29 ára í mörg ár. Eftir að hafa verið 29 ára í einn dag, hef ég enn ekki uppgötvað hvað sé spes að vera 29 ára.
Enníveis, það eru ein tímamót. Hin eru náttúrulega yfirvofandi flutningar til Akureyrar sem munu eiga sér stað í ágúst. Það kom upp úr dúrnum þegar ég fékk að líta á tilvonandi íverustað minn næsta vetur að íslenska fyrirbærið með að ef maður þekkir mann sem þekkir mann, þá er maður búinn að dekka alla Íslenda, virðist ennþá vera við lýði. Þannig er farið með hjónakornin sem eru leigusalarnir mínir að hann er ættaður úr Ölfusinu og hún er Vopnfirðingur.
Svo er maður orðin byrði á heilbrigðiskerfinu. Ef maður æðir til læknis út af pínulitlum sjóntruflunum, þá endar maður á því að fara í alveg billjón rannsóknir – rannsóknarstofan í blóðmeinafræði hlýtur að hafa fengið svona ca. tvo lítra af blóði úr mér. Út úr þessu og þá sérstaklega frekar sársaukafullir mænustungu, kom sú niðurstaða að það er alltof mikill þrýstingur á heila- og mænuvökvanum í mér. Þetta er eitthvað sem hefur ekkert heiti á íslensku en er kallað Idiopathic intracranial hypertension. Orsakirnar eru nokkuð óljósar en ég er komin á lyf og mér hefur verið ráðlagt að létta mig þar sem fólk getur orðið blint í alvarlegustu tilfellunum af IIH. Svo er það að það er skynsamlegt í alla staði að létta sig.
Vil svo að lokum benda á að ég hef uppfært flickrið mitt (hlekkurinn er hér á stikunni til vinstri) með myndum sem ég tók á hringferðinni sem ég fór með mömmu og svo Gíslínu yngri líka í seinustu viku.
1 ummæli
október 6, 2007 kl. 7:37 pm (Uncategorized)
Tags: ég, daglegt líf, ferðalög, skólinn
Það sem virðist blífa til þess að ég muni eftir að blogga hérna, er þegar fólk kvartar undan því að ég bloggi eitthvað. Ég held að þetta hafi eitthvað með það að gera að ég þurfi að vita af því að það nenni einhver að lesa það sem ég skrifa.
Ég hef t.d. ekkert sagt frá Noregsferðinni sem var mjög vel heppnuð að flestu leyti. Osló er reyndar hryllilega dýr borg en það var samt mjög gaman að koma þangað. Hótelið var mjög gott – sérstaklega þar sem maður er ekki vanur öðru en svona budget hótelum og farfuglaheimilum þegar maður fer til útlanda. Það var þvílíkur lúxus að hafa mínibar og sjónvarp inn á herberginu, svo sé ekki talað um það að maður gat þú snúið sér við á baðherberginu. Ég og Begga gátum verið tvær að mála okkur í einu á baðinu.
Annars hefur lífið sitt vanagang, allavega í vinnunni, en ofan á það bætist svo skólinn með sínu stressi og veseni. Ég verð nú svolítið pirruð á þessu WebCT sem við eigum að nota. Það hleðst svo hægt inn í tölvuna og svo má ekki updeita Java ef maður ætlar að nota það en Java er frekar pirrandi með það að minna mann í sífellu að maður ætti að updeita það.
Ég á að vera með svona dæmi um kennslustund í næstu staðlotu í skólanum. Ég var alveg lens með hvað nákvæmlega ég ætti að fjalla um í kennslustundinni vegna þess að það var bara svo margt sem hægt var að fjalla um. Ég spurði sögufóbíkið hana systur mína um hvað ég ætti að fjalla og hún nefndi 1918 og mér leist vel á það. Það er af mörgu að taka, frostaveturinn mikli, fullveldi Íslendinga, spænska veikin og svo ef maður leitar út fyrir landssteinana, þá eru það lok fyrri heimstyrjaldarinnar.
Ég tók myndir út í Osló og þið getið séð þær ef þið smellið á Flickr hlekkinn eða hérna.
1 ummæli
september 6, 2007 kl. 8:22 pm (Uncategorized)
Tags: ég, daglegt líf, ferðalög, internetið, vinna
Ég get ekki kvartað undan lognmollu í lífi mínu eins og sakir standa. Ekki nóg með það að ég sé í fullri vinnu heldur er ég líka komin í fjarnám í Kennaraháskólanum í kennsluréttindum. Ég tek reyndar bara 5 einingar núna á haustönn en það verður sko nóg að gera – og maður þarf að vera hugmyndaríkur. Og alltaf þegar slíkar kröfur eru gerðar, verð ég hryllilega andlaus. Ég á t.d. að skila Power point fyrirlestri sem á að vera eins og stuttur fyrirlestur fyrir kennslustund, eftir tæpan mánuð og mér dettur ekkert í hug.
Svo er nóg að gera fyrir utan það. Ég er að fara í fjögra daga námsferð til Noregs í næstu viku með vinnunni, ferðin er á vegum Dómstólaráðs. Ég veit reyndar voðalega lítið hvað við verðum að gera þarna – dagskráin er alls ekkert þétt skipuð. Eitthvað á föstudeginum og laugardeginum en þar sem við komum snemma á fimmtudaginn og förum seint á sunnudaginn, höfum við ansi rúman tíma til að gera hitt og þetta.
Svo ég snúi mér að einhverju öðru en sjálfri mér.
Ég kíkti aðeins í nýjasta Mannlífið (þessu með skipstjóranum sem bjargaði flóttamönnunum í Miðjarðarhafinu) og þá sérstaklega greinina með bestu og verstu bloggara landsins og mikið var ég sammála álitsgjöfunum þar eða svona að mestu leyti.
Hef kannski ekki alveg alltaf húmor fyrir Mengellu (sem var #1) en það er mitt vandamál. Stebbi Páls er jafn góður og nafni hans Fr. á moggablogginu er leiðinlegur. Enda var stebbbifr valinn versti bloggarinn og honum er best lýst í þessari færslu Hnakkusar (sem var auðvitað einn af þeim bestu). Og svo var Ármann Jakobs á listanum sem mér persónulega finnst vera besti bloggarinn nefndur í greininni (þó svo hann kalli sig ekki bloggara). 
3 Ummæli
júlí 31, 2007 kl. 1:49 pm (Uncategorized)
Tags: ferðalög, fjölskyldan
Jæja, krakkar. Ég nenni svo sem ekkert að rekja hvað fram fór seinustu helgi þegar Vallafjölskyldan hélt sitt árlega ættarmót. Enda fór ég bara alltof snemma að sofa og svona og missti af fjörinu. Getur jafnvel verið að mér verði útskúfað fyrir að standa mig ekki í djamminu.
En kannski get ég bætt fyrir það með myndum. Tjékkið á flickr tenglinum hér til hliðar eða bara skoðið þetta sett hérna.
2 Ummæli
júlí 26, 2007 kl. 4:46 pm (Uncategorized)
Tags: áhugamál, ég, bækur, ferðalög
Ég gat ekki annað en brosað út í annað þegar ég las gagnrýnina hans Árna Matthíasarsonar í Mogganum á mánudaginn um nýju Harry Potter bókina. Hann virkilega heldur að enginn hafi syrgt Sirius Black þegar hann dó í fimmtu bókinni. OK, Árni var ekki með mér og vinum mínum að lesa hana en í þeim hópi var fólk sem hætti að lesa Harry Potter vegna þess að það meikaði ekki dauðar Siriusar.
En nóg um það.
Ég var sem sagt út í Skotlandi um helgina, aðallega til þess að fá Harry Potter og lesa bókina í góðra vina hópi en ég náði að versla pínu. Nærföt aðallega. Vegna þess að það er næstum bara þess virði að borga fyrir flug til Glasgow (og lest til Edinborgar) til þess að ná í útsöluna í Marks og Spencer. Til dæmis keypti ég mér voðalega sætan fölgrænan brjóstahaldara á 3 pund sem gera 366 krónur, sá svo í einhverju blaðinu á mánudaginn auglýsingu frá Misty með brjóstahaldara sem var mjög svipaður sem kostaði 5.990 krónur (sem er bara rán og okur). Ég meina vá. Ég auðvitað veit að ég náði mér þarna í brjóstahaldara á mjög niðursettu verði en fínir og flottir brjóstahaldara í Marks og Spencer, jafnvel fyrir þær sem eru mjög brjóstgóðar, kostar svona í mesta lagi 18 pund á fullu verði. 18 pund eru svona 2.200 krónur sem er líka langa vegu frá því að vera 5.990 krónur.
Af hverju eru góðir brjóstahaldarar svona dýrir á Íslandi?
Kannski er einhver myrkur herra á bak við það.
Og svona að lokum til upplýsingar, þá er Harry Potter and the Deathly Hallows jafnvel betri á öðrum og þriðja lestri. (Er að lesa hana í annað skipti fyrir mig og er komin á 23. kafla þar en á kafla 15 í að lesa fyrir Gíslínu).
Rita ummæli
júní 22, 2007 kl. 12:27 am (Uncategorized)
Tags: ferðalög, fjölskyldan, vinir
Í dag hitti ég fólk.
Og þá er ég ekki að tala um vinnuna þar sem ég heilsa öllum og engum. Þetta byrjaði náttúrulega í strætó þegar ég hitti hana Sigrúnu Jóns (sem ég reyndar hitti líka á þriðjudaginn þegar ég sá hana með Fanneyju frænka þar sem þær voru, eins og ég, að koma út af tónleikunum með Air).
En reyndar hafði ég mælt mér mót við fólk. Ég hitti nefnilega vinkonu mína af netinu, hana Janni og manninn hennar, hann Larry. Við hittumst fyrir utan grasgarðinn og fengum okkur að borða í Café Flóru. Mér fannst Janni rosa hugrökk þegar hún fékk sér leverpostej. Ég hitti hana Möggu sem vann með mér í póstinum þarna í Flóru og svo á meðan við vorum þarna, þá sá ég konu sem ég kannaðist ansi mikið við. Svo þegar við höfðum lokið við að borða og vorum að skoða grasagarðinn, labbar konan fram hjá mér og heilsar mér og ég heilsa og átta mig á því þegar ég stelpuna sem var að leiða hana og manninn og strákinn á eftir þeim, að þetta var hún Þóra frænka mín með fjölskylduna sína. Svona getur maður verið vitlaus.
En eins og ég segi, þá var æðislegt að hitta Janni og Larry. Við töluðum um Íslendingasögurnar því að þau eru mjög hrifin af þeim og eru bara almennt hrifin af Íslandi. Þetta er annað skiptið þeirra hérna og mér heyrðist á þeim að þeim langaði mikið að koma aftur. Þau voru sérstaklega ánægð með að hafa farið á Vestfirðina og sögðu að það hefði verið sérstök upplifun að sjá 17. júní hátíðarhöld.
Þegar ég hitti Bandaríkjamenn eins og Janni og Larry og eins og Christine vinkonu mína og fleiri bandaríska vini mína eins og Liz og Polly og suma af Könunum sem ég þekkti út í Englandi (en ekki alla), þá finnst mér illa vegið að Ameríkönum með því að segja að þeir séu upp til hópa háværir og heimskir. Reynar kenndi ég Larry og Janni að segja hálfviti og fáviti á íslensku. En þau er vel menntuð, vel lesin og víðsýnt fólk sem var afar gaman af spjalla við og finna hverju mikið þau höfðu lært um land og þjóð.
Það er nauðsynlegt fyrir sálartetrið að hitta skemmtilegt fólk af og til.
Ungur var eg forðum,
fór eg einn saman,
þá varð eg villur vega;
auðigur þóttumk,
er eg annan fann,
maður er manns gaman.
2 Ummæli
nóvember 5, 2006 kl. 12:03 am (Uncategorized)
Tags: ég, ferðalög
Þá er maður kominn heim aftur eftir alltof stutta ferð en hún var þrátt fyrir það, mjög góð.
Tékkland er yndislegt og Brno var bara svo afslappaður staður að ég gat bara engann veginn stressað mig þarna og þó svo að ég þyrfti að sofa á gólfinu hjá Elínu, þá bara leið mér eins og blómi í eggi.
Afslöppunin var svo mikil að ég gerði fjanda kornið ekki neitt nema að éta og drekka og spjalla við Elínu. Náði að kaupa eitt par af skóm og sígarettukarton og fara eina ferð til þorps ekki svo langt frá Brno þar sem var sýning á myndum eftir Alfons Mucha. Það var yndislegt að koma til þorpsins, það var svo friðsælt og fallegt.
Það er eitthvað róandi við svona landslag eins og er í Tékklandi, hæðir og skógar. Ekki ósvipað og er í Englandi.
En allt tekur enda og ég var bara í þrjá daga þarna. Gisti svo eina nótt í London í bakaleiðinni. Það var bara fínt, jafnvel þó ég hafi næstum misst kúlið í H&M og Mothercare þegar ég var að kaupa barnaföt fyrir Agnesi. Það er nefnilega heavý-vinna að reyna að eyða 15 þús. krónum í barnaföt í London, allavega ef maður er að versla í búðum eins og H&M og Mothercare. Ég náði ekki að klára peninginn sem Agnes lét mig fá en kom samt með tvo fulla poka.
En til Tékklands skal ég fara fljótt aftur.
Það eru svo myndir á flickrinu. Smellið bara á myndina af mér þarna fyrir neðan. 
Rita ummæli
